Home » Schapendoes Antje

Schapendoes Antje

klipper 34gif

Klipper

Na dat we zeer onverwachts onze schapendoes ‘Klipper’ moesten laten inslapen waren we zeer verdrietig. Klipper was een fantastische hond die ons veel plezier en vriendschap had gegeven. Klipper was pas 11 jaar oud. We hadden de afgelopen anderhalf jaar op gezondheid gebied veel met hem meegemaakt en waren door zijn gezondheidsproblemen al een paar keer eerder van vakantie teruggekomen. Klipper had te weinig zuurstof in zijn bloed en dreigde daardoor in ernstige ademnood te komen en het gevaar van een verstikkingsdood lag op de loer. Na zijn dood besloten gezien onze leeftijd geen pup meer te nemen maar op zoek te gaan naar een herplaatsing schapendoes. We plaatsten een verzoek bij de Nederlandse schapendoesvereniging en rekende er niet op om snel een andere hond te krijgen.

antje venus

Links:Beluga-Noir van Percival `s Lodge de moeder van Antje. Onder: Ace Chase van Ashannah `s Stam de vader van Antje. Boven: Antje staat vooraan.

Beluga-Noir van Percival `s Lodge moeder antjeVia het internet kwam ik op een website van een schapendoesfokster die een herplaatsing hondje aanbood van 6 jaar oud. Daar zagen we Antje een schattig schapendoes teefje. Antje werd al een half jaar aangeboden en we begrepen niet hoe dat mogelijk was. Ze zag er op de foto prachtig uit en we besloten de lange reis naar Stadskanaal te maken om haar te zien. Op de foto is Antje de voorste hond. Ze is helemaal zwart met een wit befje op haar borst. De fokster vertelde ons dat ze Antje van een vriendin uit Duitsland afkomstig was die een nest had gehad waar Antje uit afkomstig was en dat ze al een zus van Antje had en dat Antje door de Duitse eigenaar na drie en een half jaar was teruggeven omdat er huwelijksproblemen in het gezin waren. De fokster vertelde ons ook dat de hond al een aantal malen herplaats was maar dat dit geen succes was geweest. We maakten kennis met een nerveus hondje wat heel hard blafte. Dat laatste waren we na 40 jaar schapendoezen gehad te hebben wel gewend en omdat de vrouw een stuk of 7 honden in huis had keken we daar niet van op. We besloten een met Antje te gaan wandelen om te kijken hoe ze op ons reageerden. Wat opviel was dat ze ontzettend aan de riem trok en dat ze heel schichtig om zich heen keek. Ze was erg schuw en we dachten dat dit kwam doordat ze al eerder herplaatst was plus het feit dat ze met twee vreemde mensen op stap was. Achteraf beseften we dat de werkelijkheid heel anders was. We besloten Antje mee te nemen nadat de fokster ons had verzekerend dat als het niet ging we haar altijd konden terug brengen. Antje moest natuurlijk aan ons wennen en wij aan haar. We namen haar geblaf en schuwe gedrag voor lief. Spoedig kwamen we er achter dat ze ontzettend bang was voor anderen honden en uit angst een aanval strategie had om honden weg te jagen door heel hard te blaffen en schijnaanvallen te maken. Ook nam ze uit angst te benen en verstopte zich in het bos. Ze was bang heel bang en angstig en bij elk onbekend geluid of knalletje toonde ze vlucht gedrag. Ze was dan niet meer in de hand te houden en ging volkomen op slot en totaal onhandelbaar. We wisten niet wat we met haar aan moesten en dachten er over na om haar weer terug te brengen. We hadden sterk het vermoeden dat er met dit hondje meer aan de hand was en dat ons niet alles was verteld. Gelukkig voor Antje was Stadskanaal een heel eind weg en we zouden we met de camper op vakantie gaan. Dat hebben we geweten. Wandelen met Antje was praktisch uitgesloten en los laten lopen al helemaal een ondoenlijke zaak. In de papieren die we hadden meegekregen stond de naam en adres waar Antje was gefokt en we wilden weten wat er nu precies allemaal met Antje was gebeurd. We wisten dat Antje was geboren was in Leverkussen en bijna vier jaar in Koln had gewoond bij een echtpaar met een inwonende moeder. Het contact met de fokster in Leverkussen klikte en via haar kwamen we te weten dat onze Antje een zeer traumatisch verleden heeft gehad. Het goede nieuws was dat Antje na bijna 4 jaar weer de fokster in huis was genomen en dat zij van alles had geprobeerd om Antje van haar agressie en angsten af te helpen. Antje is in die periode ook moeder geweest wat ze fantastisch heeft gedaan. Helaas heeft dit alles niet mogen helpen en was ze niet meer te handhaven in het gezin van de fokster. Op het videofilmpje kunt u Antje als moeder bewonderen.

Nadat we haar dramatische achtergrond hadden leren kennen, besloten Antje te houden en te proberen of we haar wat van haar angsten af konden helpen. Na de vakantie ben ik met Antje op hindernistraining gegaan en hebben we contact gezocht met een dierenkliniek waar men gespecialiseerd was in getraumatiseerde honden.
Omdat er zo weinig bekend is met de eventuele problemen waarmee je geconfronteerd kunt worden als je een oudere herplaatshond in huis neemt, besloten wij om een aantal malen een column te schreven voor het schapendoesblad over de problemen en ontwikkeling van Antje. Via deze website hopen we dat ook anderen mensen dit kunnen lezen.
Snap_2013.12.01 19.16.54_012Dagboek van AntjeDagboek van Antje3Dagboek van Antje4Dagboek van Antje5Dagboek van Antje6Dochter Emi

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s